Czym jest ADAS
ADAS oznacza Advanced Driver Assistance Systems, czyli zaawansowane systemy wspomagania kierowcy.
Systemy te pomagają nam kierowcom prowadzić pojazd, zwiększając komfort jazdy i poprawiając bezpieczeństwo poprzez zmniejszenie liczby oraz powagi wypadków.
Systemy, które mamy dziś w pojazdach, są w pewnym sensie etapem przejściowym w drodze do samochodów w pełni autonomicznych.
Producenci samochodów testują zarówno sprzęt, jak i oprogramowanie, aby upewnić się, że wszystko działa poprawnie i że systemy mogą współpracować ze sobą coraz lepiej.
Docelowo chodzi o wprowadzenie samochodów, które będą w stanie jeździć całkowicie samodzielnie.
Przeszkody
Jednak między dzisiejszym stanem technologii, a wprowadzeniem w pełni autonomicznych pojazdów, istnieje wiele przeszkód.
Co ciekawe, największą przeszkodą nie jest sama technologia samochodów. Problemem jest infrastruktura drogowa.
Chodzi o drogi, oznakowanie pasów ruchu i ich spójność pomiędzy miastami i krajami.
Systemy ADAS, szczególnie kamery skierowane do przodu, muszą widzieć linie na jezdni bardzo wyraźnie. Jeśli linie są słabo widoczne lub niespójne, system nie może działać prawidłowo.
Oznacza to ogromne inwestycje w infrastrukturę drogową, aby wszystkie drogi były odpowiednio oznakowane.
Dlatego w pełni autonomicznych pojazdów jeszcze przez długi czas nie zobaczymy.
Autonomia
Gdy mówimy o w pełni autonomicznych pojazdach, mam na myśli samochody bez kierownicy, pedału gazu czy hamulca.
Wsiadasz do auta, mówisz dokąd chcesz jechać, a samochód robi to sam.
Samochody, które mamy dziś, są klasyfikowane jako poziom 2 autonomii. Nadal wymagają kierowcy, który cały czas kontroluje pojazd.
Nawet pojazdy poziomu 3, które nie są jeszcze legalne w Stanach Zjednoczonych, nadal wymagają kierowcy, który obserwuje drogę i jest gotowy przejąć kontrolę w razie problemu.
ADAS-bezpieczeństwo
Według National Highway Traffic Safety Administration systemy ADAS nie są obecnie uznawane za pełnoprawne systemy bezpieczeństwa.
Wiele artykułów, producentów i firm ubezpieczeniowych nazywa je systemami bezpieczeństwa, ale oficjalnie nie są tak klasyfikowane.
Powód jest prosty: można je wyłączyć.
Ponieważ można je dezaktywować, nie mogą być uznane za obowiązkowe systemy bezpieczeństwa.
Może się to zmienić w przyszłości, ale na razie są traktowane jako systemy wspomagające.
ADAS nie jest nową technologią
Wielu uważa, że ADAS pojawił się dopiero kilka lat temu. W rzeczywistości pierwsze systemy pojawiły się dużo wcześniej.
Systemy ADAS ewoluowały przez dekady, przechodząc od prostych mechanizmów do zaawansowanej elektroniki opartej na radarach i kamerach.
ABS
- Chrysler Imperial (1971) pierwszy raz zaoferował system „Sure-Brake”
- Mercedes-Benz Klasy S W116 (1978) pierwszy seryjnie produkowany pojazd z elektronicznym, czterokanałowym systemem ABS (opracowanym przez Bosch)
Aktywny Tempomat (ACC)
- Mitsubishi Diamante (1995) – wprowadził system laserowy (Lidar) o nazwie „Preview Distance Control” (tylko na rynek japoński).
- Mercedes-Benz Klasy S (W220) (1999) – zadebiutował tu słynny system radarowy Distronic, który potrafił sam wyhamować auto.
Systemy unikania kolizji i hamowania awaryjnego
- Honda Inspire (2003) wprowadziła pierwszy system Collision Mitigation Brake System (CMBS), który przewidywał kolizję i napinał pasy oraz wstępnie hamował
Asystent pasa ruchu LDW
- Nissan Cima (2000) pierwsze auto z tym systemem
- w Europie prekursorem był Citroën C5 (2004), który informował o zjechaniu z pasa wibracjami fotela
Monitorowanie martwego pola (BLIS)
- Volvo XC90 (2004) pierwszy raz pojawił się Blind Spot Information System
Wkrótce potem inni producenci zaczęli wprowadzać systemy ostrzegania o opuszczeniu pasa ruchu.
Różnica polegała na tym, że były to drogie opcje dostępne tylko w luksusowych samochodach.
Dziś sytuacja wygląda zupełnie inaczej.
Wiele samochodów ma systemy ADAS w standardzie. Nawet bardzo podstawowe modele są wyposażone w kilka takich funkcji.
Może to być na przykład:
- ostrzeganie o kolizji z przodu
- automatyczne hamowanie awaryjne
- utrzymywanie pasa ruchu
- adaptacyjny tempomat
- monitorowanie martwego pola
Systemy te wykorzystują różne typy czujników, takie jak:
- kamery
- radary
- czujniki ultradźwiękowe
- czasami lidar.
Najczęściej stosowana jest kombinacja kamery i radaru.
Kamera rozpoznaje obiekty, na przykład samochód, rowerzystę lub pieszego, a radar mierzy odległość i prędkość zbliżania się do obiektu.
Połączenie tych dwóch źródeł danych daje bardziej dokładny i niezawodny system.
